Racereport: Bruggenloop 2018

Zondag 9 december was het zo ver: de Bruggenloop van 2018. Vorige jaar was ik lang voornemens me in te schrijven, maar toen ik eenmaal de stap durfde te nemen, was de race uitverkocht. Dan scoor je toch een startnummer van iemand die niet kan, of afhaakt, zou je dan kunnen vragen? Tja.. tegen mijn principes. Want als ik dan zoiets moois loop, dan wil ik dat wel op eigen naam doen natuurlijk. Toch bleek dat achteraf allemaal gedoe om niks, want zoals we allemaal weten, ging de editie van 2017 uiteindelijk niet door. Ongeveer een uur voor de start werd de boel om veiligheidsredenen afgeblazen. Sneeuw was de boosdoener. De jaren ervoor was ik er bij. Althans, vanaf 2014. En toen vond ik dat zo vet, dat ik daarna alle andere edities ook heb gelopen. Behalve die van 2017 dus, maar die liep niemand officieel.

Gelukkig ging die van dit jaar wel door. Het weer was zelfs bijzonder warm. Behalve mijn eerste editie ben ik alle andere edities alleen gestart/heb ik alleen gelopen. Maar dit jaar liepen een aantal fanatiekelingen van de sportschool de race ook. Dus met elkaar mee rijden, en samen starten (in de zelfde wave) is dan natuurlijk wel zo leuk! Dus zo geschiedde:

Die gedeelde vreugde en gespannenheid zijn natuurlijk top bij zo’n evenement. Sowieso is het fantastisch om met 12.000 andere aan de start van zo’n evenement te verschijnen. Allemaal energieke en enthousiaste mensen; Opgewarmd door hulpjes van de kerstman.

Die start vond dit jaar overigens elders plaatst als gebruikelijk, als gevolg van de afgesloten tunnelbuis van de Maastunnel. De Erasmusbrug moest om die reden vrij blijven. En die nieuwe plaats lijkt op het oog praktischer, maar een start naast de Kuip op de Olympiaweg is toch gaver. Ik vond namelijk dat er nu, in tegenstelling tot andere jaren, minders sfeer hing. Dat is jammer, want dat was een van de grootste charmes van de Bruggenloop! Zeker voor een 30e editie had ik hier mee van verwacht. Door een gezamenlijk start was het voor mij als nog een gezellige start overigens. De finish vond trouwens wel plaats op de iconische plaats naast het stadion.

Na de start viel het startgroepje (logischerwijs) vlot uit elkaar. De eerste 4 kilometer heb ik mij kunnen optrekken aan Mireille. Zij liep voor mijn doen overigens te snel in die kilometers. Zeker omdat ik me had voorgenomen het in die fase rustig aan te doen. Na 4 kilometer merkte ik dat het voor mij op dat moment niet veel harder kon. We liepen over die afstand 6:05/6:15 min./km. Best oké, maar zoals gezegd, te snel voor mij. Mireille wilde naar 5:00 min./km. Dat is ze vanaf dat moment gaan lopen en ik ben in het eerdere tempo blijven hangen. Althans, dat dacht ik, want hoe verder de afstand, hoe sneller ik bleek te gaan lopen. Hoewel het op het 7 kilometer punt wel even tegen viel om dit vol te houden.

In tegenstelling tot andere keren vond ik de hoeveelheid toeschouwers en enthousiaste aanmoedigers eigenlijk tegenvallen. Misschien ook wel daarom dat het bij 7 kilometer zo tegenviel! Overigens nam de hoeveelheid aanmoedigingen daarna niet echt toe. Maar ik had op het 10 kilometerpunt wel een enthousiaste aanmoediging; mijn vrouw stond aan het einde van de Brienoordbrug klaar om mij aan te moedigen. Na het klaverblad stond ze me nog eens op te wachten (zij kon snel afsnijden via het trapje). Eerlijk gezegd had ik die aanmoediging best even nodig om de snelheid te kunnen handhaven! Super dus! Vanaf dit punt werd het langzaamaan donker, en begon het zelfs was te miezeren. Gelukkig kon ik mijn tempo handhaven en zelfs licht verhogen.

Toen de finish in zicht kwam ging dat nog verder omhoog. De laatste 200/300 meter heb ik zelfs nog een heuse sprint in kunnen zetten. Jammer genoeg niet vroeg genoeg/snel genoeg om mijn tijd onder het anderhalf uur te krijgen. Ook niet om een PR te halen, wat ik ook niet had verwacht. Maar met een eindtijd van 1:30:23 ben ik toch bijzonder te vrede! Zeker omdat die anderhalf uur mijn doel was. Ik denk dat dat ook komt door die sneller dan bedoelde start (het had zeker 2-3 minuten gescheeld gok ik). Mede dankzij Mireille dus. Zij liep hem overigens in 1:19!!

Een leuke foto aan het eind van de race hoort er dan natuurlijk ook bij:

Volgend jaar loop ik hem in in elk geval weer! Jij ook?

Reageren