Bruggenloop 2014

Hoewel ik de vraag nog niet heb gehad, ga ik via deze weg toch antwoord geven op de vraag: “Waarom ga je voor je plezier 15km hardlopen?”. Dat is natuurlijk geen hele gekke vraag en slaat natuurlijk op mijn deelname aan de Bruggenloop in Rotterdam, van dit jaar. Ik had besloten mee te doen aan deze uitdaging als nieuwe motivator. Maar om antwoord te geven op de vraag moeten we eerst een aantal jaar terug in de tijd.

Zoals zoveel kinderen op jonge leeftijd doen, ben ook ik begonnen aan het diplomazwemmen. Ik had daar veel plezier in en het ging me gemakkelijk af. Toen ik toe was aan zo’n beetje de laatste paar normale zwemdiploma’s werd ik opgemerkt door de zwemvereniging Poseidon ’56, die in het zelfde bad (De Fakkel, in Ridderkerk) trainde na de zwemlessen. Ik ben daar begonnen met trainen toen ik bezig was met het behalen van de snorkeldiploma’s. En toen ik die had behaald ben ik mij volledig gaan richting op het wedstrijdzwemmen. In de bijna 10 jaar die volge heb ik diverse wedstrijden gezwommen. Tot de top heb ik nooit behoord. Maar de sport maakte me, zeker achter af bekeken, topfit.

Maar je wordt ouder en je wil wat. Dus ik ben op 15 jarige leeftijd gaan werken. Daaruit haalde ik veel energie en plezier. En ik verloor het plezier in het zwemmen. Veel van mijn tijd is gaan zitten in werken bij de lokale supermarkt, de Bas van der Heijden (inmiddels Dirk van de Broek). Door het vele lopen en sjouwen verloor ik hier niet mijn conditie en kracht. Toen echter het moment aanbrak dat ik na, of eigenlijk tijdens, mijn opleiding voor het echte werk aan de gang ging, veranderde dit. Dat is namelijk een zittend beroep. De conditie holde achteruit en de kilo’s kwamen er langzaam maar zeker bij.

Het laatste jaar van mijn opleiding was ik daar klaar mee, want het voelde niet goed. Ik ben toen begonnen met opbouwen van hardlopen en ben gaan fitnessen (in de tussentijd waren er al wat pogingen mislukt). Dat heeft aangeslagen, want sinds die tijd ben ik zo’n 10 kilo kwijt en is de energie die daar bij hoort weer terug. Bovendien voel ik me fit en heb ik weer conditie. Om een doel te hebben heb ik vorige jaar augustus met vrienden afgesproken om de 10km van Rotterdam te lopen. Dat was nog een behoorlijke uitdaging, want door een blessure kon ik pas 2 maanden voor tijd weer opnieuw gaan opbouwen. Maar ik was op tijd op niveau. Kort daarna had ik wederom een 10km vastgesteld in mijn agenda; Die van de Verkerkloop in Zwijndrecht.

Daarna viel het even stil, maar samen met een vriendin hadden we het doel gesteld; de Bruggenloop; 15 zware kilometers, met als hoogte punten de Erasmusbrug en de Van Brienoordbrug. En we hebben het gehaald, net als 14.000 andere fanatiekelingen. Misschien hebben zij wel met de zelfde motivatie gelopen als ik.Bruggenloop Deelnemers

Al die uitdagingen geven energie en motivatie om bezig te blijven en te zorgen dat je fit bent, want dat geeft ook energie en zorgt dat je veel van je lichaam kunt vragen als dat nodig is. Ook merk ik dat het mentaal heel veel helpt.

Inmiddels heb ik daarom weer een doel voor ogen, namelijk de 21km Trail bij de Sea in 2016. Dat is op het onverhard. Zowel de vriendin waarmee ik deze uitdaging aan ga, als ik hebben deze afstand nog niet eerder gelopen. Ik heb bovendien nog nooit op onverhard gelopen. We hebben daarom een aantal tussenstappen in gedachten. Halve marathons op verhard, maar ook een aantal kortere afstanden op onverhard terrein.

Voor mij is dat echter een onderdeel van het geheel. Ik wil nog meer bereiken in 2015. Zo wil ik gezonder, minder vet en minder “gemakkelijk” gaan eten. Ook wil ik vaker nee zeggen tegen een makkelijke snelle hap, gewoon voor het lekkere. Bovendien lijkt een sixpack me wel wat. Die twee doelen dragen bij aan een sportieve uitdaging die ik ooit nog wil gaan doen, namelijk de Iron Man (een Volle Triatlon). Maar dat blijft vooralsnog bij dromen.

Zo zie je maar, het is niet alleen plezier, het draait ook om een heel bewuste keuze!

Reageren